همه گويند   بهار آمده است

                               و به   هنگام بهار

                                      باز  مي رقصد  و  مي رقصد  و  مي رقصد برگ

            باز  مي تابد   و مي تابد  گل  همچو  چراغ

                               باز مي گريد  ابر

                                      باز مي خندد  باغ

            همه  گويند بهار آمده است

                                      و  به هنگام   بهار

           باز مي جوشد   و مي جوشد  صد چشمه  ز  سنگ

                                     جوي   را مي فشرد   لاله   در آغوشش   تنگ

          از  ميسايد  و مي سايد  قو  سينه  به  موج

                                    باز  از رود   خروشان   شنوي   بس  آهنگ

          باز  مي پويد   و  مي غلتد   بر سبزه   نسيم

                                  تا برآرد  ز  دل شاخه   گل  رنگارنگ

          باز مي لغزد   و مي لغزد شبنم   بر گل

                                 زان  سپس  همچو   بلوري   شود  از گل  آونگ

         همه  گويند بهار  آمده است

                                 ليك   اين بار   بهار  آتش زاست

         چه بهاري  كه   خزانست خزان

                               چه بهاريست؟  كه  گلها  همه  داغ

        چه بهاريست؟    كه سر ها همه  منگ

                             چه بهاريست؟     كه  جانها  همه درد

        چه بهاريست؟          كه دلها  همه تنگ

                           چه بهاريست؟         كه  دلها همه  تنگ

 

هميشه بهار .. ۷/۲/۸۳