نميدونم اين جمعه ها چه رازی رو با خودشون دارن که من طاقت شنيدنش رو ندارم

همه جمعه ها دلگيرن ...آخه تا کی خدا جون ؟

ديري با من سخن به‌درشتي گفتيد،
خود آيا به دو حرف تاب ِتان هست؟
تاب ِتان هست؟

چه بد دنیائیه امشب

دلم تنها و خستس ... پر از اشکه ، شکتس

چرا امشب کس نمی فهمد حرفهای دلم را

                                     اشکای چشمم را

                                     بغض های گلویم

                                     تنهائی فردا را

دلم فریاد ها دارد از این دنیای وانفسا ؛ از پستی و از مستی؛از هستی هر هستی

خدایا کس چرا با من نمی خواند ؛ همراه دل من یاوری باقی نمی ماند

خدایا کس چرا گوشی نمی دارد ؛ نوای این دل خسته ، در گوشی نمی خواند

خدایا بغض اندوهم چرا دیگر نمی بارد ؛ صدای هق هق من را به جز قلبم نمی پاید

خدایا من چرا آخر در این بازیگه هستی ؛ شدم وارد ، ناوارد ، بدون هیچ هم دستی

خداوندا به چند اندوه دل خوردن ؟ ؛ غم دیگر شنفتن ، با خودم آرام بسپردن ؟